Заяа хурдан эдгээрэй. Ямар ч өвчинд өөрийн сэтгэлийн итгэл маш чухал, өвдөөд үхэх гээд хэвтэж байгаа өвчтөн дээр олон сайн эмч нар ороод өө зүв зүгээр л байна шүү дээ, ийм сайхан байхад чинь, удахгүй зүгээр болноо гээл хоорондоо ярьчихаад гарахад маргааш нь нөгөө хүн нь илт сайжраад бараг 7 хоноод босоод явж байхыг оюутан байхдаа харж л байсан. Гол нь хүний өөрийнх нь тархи л хамгийн хүчтэй эмчилгээний зэвсэг. Одоогийн эмч нар дунд маань өнөө маргаашийн хоолны хэдэн цаасаа бодоод үйлчлүүлэгчидтэйгээ ярилцаж, тэдэнд итгэл өгөхөө мартдаг хүмүүс байгаад байгаа нь харамсмаар л юм. Ямар ч гэсэн Зая...

Тиймээ хэдийгээр бага зэрэг сүржин болоод хэт туйлширсан мэт боловч хэрвээ та өөрийгөө Монгол хүн гэж бодож явдаг бол энэ бичлэгийг заавал уншиж дуусгаарай. https://www.blogmn.net/mgl/2007/6/5568/
Үнэхээр бид өндөр хавцлын ирмэг дээр тулж ирээд байна. Монголд Хужаагийн хүүхдийг тээж төрүүлж байгаа охидууд цөөнгүй байгааг би ч гэсэн нүдээрээ хараад, чихээрээ сонсоод, төрчихсөн хүүхдүүдийг нь дадлага хийж байхдаа үзээд явж байна (цөөнгүй шүү!!). Бид мөхлийн ирмэгт тулж ирээд байна. СЭРЦГЭЭЕ!

Гадаад дотоодод амьдарч байгаа хүмүүс минээ, мөнгөтэй мэдлэгтэй болоод эргээд ирэхэд чинь цээж дүүрэ...

Энэ өнөөгийн дүр төрх мөн гэж үү? Оруулсан: khishigdelger 4 сар 23rd, 2007 он

Ийм шүлэг олов:

Өнөөгийн МОНГОЛ

Улсын хөрөнгөөр эрдэм сурчихаад Алсыг зориод алга болчихдог хэсvvлч монгол
Удаж удаж нэг ирэхээрээ Ардчилал яриад бужигнуулж гардаг хэрvvлч монгол
Удмын дайчин омог нь хөдлөхөөр Уураа барихгvй дэлсэж орхидог хэдрvv монгол
Уралцах дайсан vгvй болохоор Ураг нэгтнээ хөнөөж орхидог хэцvv монгол
Сайд цэрэг хэнийг ч гэсэн Сайдуулж муудуулж гvтгэж болдог чөлөөтэй монгол
Сайтар зохиол нь хол яваагvй Сарьдаг Алтайгаа нөмөрлөж зогсдог чөдөртэй монгол
Сайн морь гавьяатай хvмvvсийг Сан...

Боломж олговол чинь би бурхан ч байж чадна
Болохгүй бол яахав хумхийн тоос шиг алга болчихно
Боломж олговол чинь би баатар ч байж чадна
Болохгүй бол яахав долоон уулын цааш явчихна
Боломж олговол чинь би чиний төлөө амиа өгнө
Болохгүй бол яахав өөр нэгэн рүү л явчихна...

Цэцэгсийн дундаас ялгамгүй үзэсгэлэнг бишрэн
Цэрвэж уулзсан учирлаа огтхон ч мартахгүй найз минь
Цэвэрхэн төрхийг чинь таниад дуугүй зөрж тэвчээгүй
Чиглэж очоод би  чамтайгаа мэндэлж билээ дурсахсан
Дөлгөөхөн нүдний намуухан харцанд унаад
Дэндүү сайн усчин ч аварч чадахгүй живчихээд
Нэг л сайхан төрхийг санаанаас...

хүн бүр олон зүйлийн тухайд бодож түүндээ, бодол эргэцүүллээ сийрүүлэн үлдээх нь бий,..

би гунигтай байхдаа, гуниггүй байх тухай бодож, гунигийн тухай огт бодохгүйгээр, өөрийгөө инээлгэж, урам зориг, эрч хүчээр дүүргэх гээд л, яг энэ өгүүлбэр шиг нуршсан их зүйлийг бичлээ..

тэр нь буудаад унаа гэж эхэлсэн миний бичлэг байсан юм.

хайртай хүн маань харахыг хүсэхгүй байна гэхээр нь л,...

..., би цааш амьдрах хэрэгтэй байсан юм л даа.. одоо ч тэр...

аргадаж гуйгаад дийлдэхгүй миний зүрх , гунигт олзлогдсон миний зүрх сэтгэл,... ухаан бодлоос минь даван гарсан зүрх сэтгэл, энэ хайрын сэтгэл. э...