уулзаагүй бүсгүйчүүд хүлээж байгаа
уугаагүй цайг минь чанаж байгаа
уул тал цавцааж байгаа
урагшлах зам ахисаар байгаа
би явж байна би аялж байна
би амьд байна бас жаргалтай...
тайван байна талийгаач болчихсон юм шиг
уурлах хорогдох юм үнэндээ алга, нүцгэн сэтгэлд
чамайг санахаа больсон, үнэрийг чинь, зүсийг чинь, нэрийг чинь
харин би ээжийгээ урьд шөнө зүүдэлж хоносон
хууч өвчин нь хөдөлж дээ гэж зөнгөөрөө мэдсэн
намайг наран цэцэг шиг ургаж байхад
нар руу тонгойх мэт тэргүүн минь гудайсан юм
намхан ээжий дээ үнэсүүлэх гэж тэр....
намар намраар навчтай модод шарлахад
намайг түүнээс хорвоо холд...