Хамтдаа хэвтээд оддыг тоолмоор

Харвасан нэгэнд нь хүслээ шивнэмээр

Гараасаа барилцаад мөсөн дээр гулгамаар

Гайхуулж онгирон чангаар инээмээр

Сайн тэврүүлээд ардаа суулгаад

Салхи татуулаад байктай хурдалмаар

Дэр бүтээсэн үсийг илбэмээр

Дэрлүүлж гараараа тэврэн нойрсуулмаар

Сугдан хөтлөлцөн гудамжаар зугаалмаар

Сууж цэцэрлэгт чамтайгаа үлдмээр

Сэрүүн үдэш мөрөөр чинь тэвэрмээр

Сэтгэлийн үгээ зүрхнээсээ шивнэмээр

Ирээдүйн мөрөөдлөө хамтдаа хүүрнэмээр

Ижилдан дасаад хун шувууд шиг баймаар...

Тэвэр дүүрэн сарнай ямар гоё вэ
rnТэрийг чи минь баривал ямар үзэсгэлэнтэй вэ
rnТэгээд намайг үнсвэл ямар жаргалтай вэ
rnТэртээх тэнгэрт нисэн хөвөх хун шувууд мэт
rnТэврэлдэн хөтлөлцөн хотоор алхая

rn

Шилэн цонхны цаана анивчих гэрлүүд

Шивнэлдэн анивалзах нь дэндүү уйтгартай

Ширүүлж уурлаад тасарсан утасны дуу

Шивж зүрхийг өвтгөж чихэнд бийб бийб

Хорвоо ертөнц хов хоосон болоод

Хотын гэрлүүд ч уйтгар гунигт автаад

Хоол идээгүй  ходоод дугараад

Холын холд гараад гүймээр

Хоолой мэдэн чанга хашгирмаар

Хорьж дийлэхгүй нулимс зангирч

Хошуу унжиж уйлаад авмаар

Чимээгүй өрөөнд ханын цаг чаг чаг

Чийгтэй агаар салхивчаар үлээх нь жиндүү

Сэтгэлийн угаас хүйтэн мөс хайрч

Сэрүү оргин жихүүдэс хүрч чичрэнэ...

Юугаараа тэр намайг ингэж татна вэ

Юпкээрээ юу нүдээрээ юу биеэрээ юу

Хүнд байхгүйг түүнээс би эрж хайгаад олохгүй

Хүсэл татах нэг зүйл түүнд л байдаг

Хэн хэнээс илүү гэж хэлэхгүй ч гэлээ

Хэтэрхий их татагдаад байх юм тэрэнд л

Нүдээр хараад олохгүй тэр нэг зүйл юу юм бол

Нууц бөгөөд өөр хэнд ч байхгүй тэр юу вэ

Дэлхий ертөнцийн өөр хаанахын хэнд ч

Дэндүү хүчтэй энэ зүйл байхгүй

Дийлж намайг татах тэр нэгэн зүйл

Дэлгэрч ургаад түүний л дотроос цацраад байна

Хэрвээ тэр соронзон бол би төмөр байх

Хэрвээ тэр чихэр бол би хэл байх

Хэрвээ тэр нуур бол би хун байх

Хэрвээ тэр цэцэг бол...

Хэн нэгнээр орлуулж болохгүй нь

Хэзээ ч бас мартаж чадахгүй нь

Хэлсэн үгэнд нь гомдмоор байдаг ч

Хэдий удалгүй тайвширч л орхих юм

Орхиод мартаад холдоод явъя гэвч

Огт гарахгүй бодолд минь байна

Орлуулж нэгнээр мартая гэвч

Ондоо хэнийг ч багтаах аргагүй нь

Булгиж догдлох энэ зүрхний эзэн нь

Бусдад зай үлдээгээгүй тэр л нэг охин....