Буруутан нь чи биш би ч гэлээ
Бурханд хэлнэ дээ чамайг
Зүрхийг минь ийм болгосон гэж
Зүгээр унтуулахгүй байна гэж
Зүүдэнд ирээд байна гэж
Хайраа харамлаад байна гэж
Харцаараа ховсдоод байна гэж
Зүрхний зайг дүүргэсэн гэж
Зүүн ховдлыг нь эзэлсэн гэж
Надад дурлахгүй байна гэж
Найз байна гэсэн гэж
Мессенжерт тааралдахгүй байна гэж
Минийх болохгүй байна гэж
Кам дахиж үзүүлэхгүй байна гэж
Кактус зүрхэнд тарьсан гэж

Хэлнэ дээ чамайг бурханд
Хийсэн бүхнийг чинь ховлоно доо



...

Нойр солигдчихоод ойрд баларч байна шүү. "Би нээрээ аймар лаг амьтан" гээд өөрийгөө бодцон этгээд энд нэг ширхэг байнаа. Хүмүүсийн яриа олигтой сонсохгүй, шууд л тал дундаас нь "бүрэн ойлгоод" ярьж дуусаагүй байхад нь яриад, хариулаад явчдаг болчиж. Нэг л их догдлолын байдалтай амьтан. Уг нь арай л гайгүй байсан санагдахын...

Их сонсож, их үзэж, бага ярь гэж хүнд 2 чих, 2 нүд, 1 ам заяасан гээд байдаг даа. ххх
Хүү гуай танд сануулга өгчий! Чи 2 амтай биш шүү нөхөр минь! Бас нэг л их мундаг амьтан хүнд их заанаа.. Болиорой ай!!! Өөрийгөө хичээ! Өөрийгөө хар ай~! Толгой дээрээсээ бухал олж харааг...

Хагсарч ангасан бундангууд
Хальж гоожиж асгарна
Хадгалсан шүүгээний хаалга салж
Хаа хамаагүй хөглөрнө
Ширээн дээгүүр,
Ширдгэн завсар
Хөлийн доор
Хөнжил дотор
Энд тэндгүй эрээлжилнэ
Эргэн тойронд дүүрэн...


Харанхуй шөнийн зүүдэндээ ч
Хайж тэнэж хүлээнэ
Өдөр өдрийн уртад
Үгүйлэн мөрөөсөж санана
Хайрыг нь богтолж аваад
Халууран шунах зүрхнийхээ
Хамгийн гүнд живүүлээд
Хав даран нуухсан
Төмөр гинжээр ороогоод
Түгжиж орхих юмсан

 Улиран одох цагийг зогсоон
Угтан ирэх учирлыг зөгнөн
Тив алгасан тэмүүлж
Тэртээ зүг яарнам
Өөрийн биш зүрхийг
Өмчилж би мэдэрнэ
Өрөөлөөс нууцхан харамлаж
Үггүй дураараа л хүлээнэ
Хавх урхинд орсон шиг...

биеийн эрүүл мэнд хөдөө нутгаас эхтэй гэж
би таван хошуу малаас хамгийн айдаг нь ямаа, морь хоёр. морь хөл дээр гишгэхэд эсвэл тангарах үед сүйдтэй өвдөж шалдаггүй бол ямаа унага хоёр хөл тасалчих шахдаг юм. бодвол м2 ногдох жин мин гээд л шинжлэх ухааны үндэслэл бий биз дээ.
Бага насан даа нэг наадамд гурав дөрвөн нас унадаг байлаа. Даага, соёолон, хязаалан, их нас гээд л... хурдны морь унахад хараахан нас маань болоогүй байлаа, аавын маань төрсөн нутаг болох Төгрөг сумд нэгэн зун мянгат тэмээчинтэй айл саахалт зуссан намар. Аав дүү хоёр ирж долоо хоноод явахдаа гайхалтай хөгжилтэй байж билээ, ...

Орчуулсан: Судлаач Д.Ганхуяг

Монголчууд бид түүхээ огт өөрөөр үзэх цаг болж байна. Гадаад эрдэмтдийн олонхи нь монголчуудыг хамгийн “зэрлэг”, “хоцрогдсон” гэж үздэг үзэл одоо ч гэсэн амь бөхтэй байдаг юм. Гэхдээ этнологийн шинжлэх ухааныг үндэслэгч Лев Николаевич Гумилев бол энэ тогтсон үзлийг сөрөн зогссон эр зоригтон билээ. Түүний бичсэн нэгэн чухал өгүүллийг Та бүхэнд орчуулан толилуулж байна. Энэ өгүүлэлд Та бүхний үзэл бодолтой таарах, бас үл таарах зүйл гарах нь мэдээж бөгөөд энэ тохиолдолд Та өөрөө цааш нь эрэгцүүлэн бодох эрхтэй шүү дээ. Оросын Саша Желязняковын өгүүллийг орчуулж бааха...